14.8.17

verandering van spijs doet leven

Na afloop van de lancering van een nieuw hoofdstuk vorige week, ontving ik verschillende mailtjes (dat apprecieer ik echt, dankjewel!). Enkelen onder jullie schreven open over het zelf voor een nieuw begin te staan dan wel een weg te banen richting verandering. 

Laat me dus even eerlijk zijn: ik had geruime tijd een gevoel van leegte, grote, gapende, zwarte leemte. Stilaan drong het door: er moest iets veranderen, misschien zelfs dooreengeschud. Zo vond hier op de blog een kleine aardverschuiving plaats en ook achter de schermen is een ommekeer in opmars. Het is een beslissing/proces waar ik... spoiler...veel gelukkiger van word! Hoewel het niet de status van publiekslieveling heeft, is verandering essentieel. Toch?


hoe weet je: het is tijd voor verandering?

Op de uitkijk voor verandering, kan je letten op vroege alarmsignalen, rode lichtjes die aangeven dat het tijd is om de handrem op te trekken, of net omgekeerd. In mijn geval: 's morgens moeilijk uit bed kunnen en beginnen te treuzelen, weinig fut voor zelfs de simpelste opdrachten, onverklaarbare buikpijn,... Gelukkig kan ik dan terugvallen op mijn actieplan-tegen-rampen*.

* Hier kom ik later in detail op terug. Momenteel staat in mijn conceptversie slechts het volgende genoteerd: blablabla, verder aan te vullen (letterlijk zo, hey, niemand is perfect). 

veranderen is evolueren

Toen ik in januari begon met werkwoord, was het plan duidelijk: 
recht-door-zee ervaringen delen over het leven na een burnout en boreout. Het hielp me om mijn schrijfangst te overwinnen (en te oefenen, dankuwel allerliefste lezers/proefkonijnen!). Kwaadheid en andere niet-helpende gedachten kregen een broodnodige plaats. Maar wat begon te knagen was het volgende: eigenlijk katapulteerde het mezelf vooral terug naar droeve tijden. Terwijl het veel beter is om het heden te huldigen! Nu voor een ander onderwerp kiezen, probeer ik als een positieve evolutie te bekijken. Die mindset helpt volgens mij enorm in het copen met allerhande veranderingen.

het is een antwoord op de vraag 'wat vind ik leuk?'

Het opgraven van moeilijke emoties was niet bevorderlijk voor het neerpennen van posten, net als het klevende idee soms een vreemde eend in de bijt te zijn. Dus werden de rollen omgedraaid: wat doet mijn hart overstromen, wat vind ik leuk om over te schrijven? Enkel dat vormt de basis.

Voor mijn conclusie haal ik even het zoveelste cliché boven
- zoekt in alle rommelschuiven
- vindt verloren oplader, kortingskaart en to do's

Aha, hierrrrrr:
Nu schuif ik met veel plezier achter mijn bureau om te schrijven en pen ik regelmatig nieuwe ideeën in notitieboekjes. Verandering is onvermijdelijk, beangstigend, niet iedereen begrijpt het, maar als verbetering voor jezelf warm aan te bevelen! Niets kan altijd hetzelfde blijven, soms maar goed ook.

laat een reactie achter

  1. Eigenlijk verdient deze verandering ook wel een toost ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooie instelling om een verandering te bekijken als een reden om te vieren!

      Verwijderen
  2. Mooi hoe onverwachte schatten opduiken in onze zoektocht :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vinden wat je niet expliciet zoekt (en toch heel juist aanvoelt) is één van de fijnste vondsten die er bestaan :)

      Verwijderen
  3. Deze post heb ik dus gemist omdat alle ogen toen op Versailles gericht waren. ;-) Mooi logje, hoor. Schrijven over wat je overkwam of tegenhoudt, werkt zeker helend, maar die focus op het positieve, op wat en wie je weer doet ont-vlammen is o zo belangrijk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Versailles verdient die blikken ;) Je hebt groot gelijk, leuke personen/dingen/belevenissen, die werken pas écht als batterijen die nooit leeglopen!

      Verwijderen

je reactie wordt weldra verwerkt, gebruik 'naam/url' voor een link naar je blog/website. vink 'melding sturen' aan om een melding te krijgen bij vervolgreacties.

LEVE MAANDAG!. * BLOG DESIGN BY Labinastudio.