15.6.17

vettig haar

Wat als ik op een onbewaakt moment een ex-collega zie? Het is een gedachte die uw trouwe dienaar ook af en toe nog weet te kwellen. Op zeldzame dagen wanneer mijn haar perfect ligt, is iedereen tegen het lijf lopen geen vrees want I'm fabulous
(slechts eenmaal verliep het exact zo: aan de kringloopwinkel van Hasselt en ik was net naar de kapper geweest). 

Dagen waarop ik met vettig haar en een experimenteel mini-palmboomknotje over de Bondgenotenlaan struin, vallen daar niet onder. En toen wandelde mijn opvolgster voorbij...


de vervangster van de vervangster

Enkele pagina's terugbladeren, situatieschets I: Tijdens mijn ziekte namen een deeltijdse studiebegeleider plus een voltijdse studentenpsycholoog het roer over. Na mijn ontslag werd het contract van de begeleider niet verlengd.
De opvolgster, SB nummer 2, was een oude bekende: ze had eerder een semester stage gelopen op onze dienst.

Nog verder terug, situatieschets II: In februari 2012 was een medewerker van het Limburgs hoger onderwijs in zwangerschapsverlof en haar vervangster zou een andere functie gaan uitoefenen binnen de instelling. Zo kwam een vacature vrij en begon een werkleven met aangename collega's.

Het leven protesteert wel eens als tegenstander van aanhoudende vernieuwing en valt uit gemak terug op recycleren, want zowel ik als de tweede SB traden met vertraging in andermans voetsporen. Alletwee droegen we het schone label de vervangster van de vervangster. 

imaginaire champagne

Vroeger in ons ouderlijk huis stond (benadering van) perfectie net als een goed voorkomen hoog aangeschreven. Het ene vertaalde zich in de drive om te klimmen doch eigen-hardheid. Het andere bleek uit beleefdheid maar ook afgesleten jeansbroeken en sneakers op familiefeesten (ik ben heel slecht in me gedragen volgens de verwachtingen, au contraire mon ami).

Vettig haar is in geen enkele categorie thuis. De vrees om ex-collega's (niet dat het allemaal kwade heksen zijn) te ontmoeten des te meer. Het werd een symbool voor mijn 'mislukking om een normaal leven te leiden'. En uit verbittering, kwaadheid, die welgekende vrees voor de gapende toekomst en nog veel meer onfunctionele ideeën vertrouwde ik op uiterlijke façade als barometer van mijn (graag ook enorm, als het kan) succes ergens anders.

Ik sprak met de opvolgster, er leek niet veel veranderd op het vroegere thuisfront. Mijn haar was geen probleem. Men zou mij soms nog missen (het gevoel is wederzijds). Het was geen verkeerde beslissing geweest. En zo deelde ik nadien imaginaire champagne uit aan iedereen, op weg naar het station. Mijn leven is niet mislukt. Niet perfect zijn voelt perfect. Leve vettig haar!

laat een reactie achter

  1. Die vrees zit er bij mij ook nog altijd en Leuven is niet groot he.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die vrees is iets onwezenlijk. En inderdaad, enkele dagen later kwam ik opnieuw iemand tegen...

      Verwijderen
  2. Heerlijk dat je dat puntje aan je haak vist, waar meestal niet over gesproken wordt, maar dat zovelen kwelt als de erwt onder de prinsessenmatras. Leve vettig haar! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Top, Liese! Leve vettig haar, leve keuze, leve jezelf zijn! ;)

    BeantwoordenVerwijderen

je reactie wordt weldra verwerkt

LEVE MAANDAG!. * BLOG DESIGN BY Labinastudio.