22.6.17

hoe schriftjes mij helpen (en jou misschien ook)

Altijd wel draag ik een schriftje met me mee, om iets neer te pennen, te kribbelen of tekenen. 1 schriftje in het bijzonder zorgde ervoor dat ik me veel beter ging voelen. En wie wil dat nu niet? Dat en nog veel meer moois kan je hier ontdekken (om zelf te noteren).

negatief denken doorbreken, schriftje

negatief denken doorbreken

Vorig jaar had ik een schriftje om negatief denken te doorbreken, fijne momenten te verzamelen en positieve gebeurtenissen (hoe klein ook, eenvoud is de sleutel tot succes) te laten doordringen. Op dag één kon ik met moeite twee dingen noteren, al was dat toen al bijzonder. De laatste dag kon je er meer dan 150 tellen en was mijn arm gevoelloos van het pennen! Ik kan het met veel warmte aanbevelen.

Om jullie een idee te geven, sprokkelde ik een aantal kribbels bijeen:
 'ik laadde het afwasmachine in' (ik ben niet enorm lui doch verdient zo'n daad punten)
'voor het eerst pastinaakfrietjes geprobeerd, en ze werden gesmaakt!'
'we keken gezellig naar een aflevering van Peaky Blinders'
...

drie pagina's

Daarna volgde een schriftje om elke ochtend drie pagina's vol te schrijven, over alles wat in me opkomt. Soms over bezorgdheden, angsten en frustraties. Bovenal stimuleert het rare dromen, wilde plannen (zoals een kattenfoto's-instagram willen beginnen) en frisse ideeën.

tekenschriftje

Even was een tekenschriftje een probeersel, waarbij het doel was om elke dag twee bladzijden vol te tekenen, telkens volgens een ander thema (dat stofte nogal snel onder).

tekenschriftje

Nu is een nieuw schriftje in de maak. Misschien zal het 'stop met zagen en kom met oplossingen' noemen. De kans is niet onbestaande dat jullie dit een ietwat gekke titel vinden, maar je moet bekennen dat het me als gegoten zit. De inspiratie hiervoor was het volgende:

Er stond een post in concept, één waarvan het een droom was te schrijven in tijden van enorme ongefundeerde kwaadheid** met de onwerkelijke titel 'het was de schuld van mijn werk'. Hoe er na een lange afwezigheid plus ontslag plots wel geld, tijd en ruimte was voor meerdere studentenpsychologen en nog veel minder fraaie uitspraken.

** Met schaamrood op de wangen moet ik bekennen dat 'in tijden van...' eveneens geldt als synoniem voor 'enkele dagen geleden', zij het meer een ingetogen boosheid intussen betrof.


kwaad op mezelf 

Maar ik publiceerde het nooit. Diepe zelfreflectie, het aanvoelen van beginnende alarmsignalen en wederom een schop onder de kont van Frouke, dat bochtenwerk leidde tot naar wie de gebalde vuisten in wezen gericht zijn. Eigenlijk was ik (nog steeds) kwaad op mezelf.
Waarom? Tot op heden mikte ik niet hoog genoeg voor project job, eigen gevoelens van hulpeloosheid verlamden me, ik verviel in 'het is de schuld van de ander(en)', het ontbrak me aan initiatief (poetsen daarentegen in overvloed, maar wat is daar plezant dan wel noemenswaardig aan?),...

op naar nieuwe avonturen (en een beetje geklungel tussendoor)

Ik wil meer. Meer afwisseling, uitdaging en meer van dat. Het wordt mikken op een spanning in de buik-gevoel dat niet gerelateerd is aan kennismakingen met nieuwe collega's/nieuw werk an sich maar een aanvoelen dat omver blaast en waarbij ALLES mogelijk is. Of net wat niemand voor mogelijk houdt. En af en toe ook ongelooflijke mislukkingen. Voor mij een immense doorbraak, want zo sta ik mezelf toe hoog te mikken/naar waarde in te schatten. Een doorbraak die hopelijk voor jullie ook zichtbaar zal worden! Ditmaal ben ik klaar om mijn eigen verantwoordelijkheid te grijpen. Vol moed. En 20% angst.

Geen opmerkingen

Een reactie plaatsen

je reactie wordt weldra verwerkt

LEVE MAANDAG!. * BLOG DESIGN BY Labinastudio.