20.5.17

project job: juf in de bib

Vorige keer lazen jullie het verslag van mijn interimavontuur voor de post. Geen vrolijke ervaring om in te kaderen, maar wel eentje om bij stil te staan. Het leidde tot de plechtige belofte aan mezelf om zulke betreuringswaardige beslissingen in te perken. Beterschap hing in de lucht en verdrong zo grauwe wolken van spijt en schuld. Maak vandaag plaats voor de goednieuwsshow!

juf in de bib


een nieuwe aflevering van project job 

In januari 2017 stelde ik me kandidaat als vrijwilliger in de bibliotheek. Of beter: drie bibliotheken - mijn enthousiasme draaide overuren. Even zoveel lieve medewerkers reageerden positief. Een meevaller! De keuze viel uiteindelijk op (een project van) de bib in Geel, barmhartige stede én mijn vroegere hometown.

Het project ‘Juf in de bib’ start met huiswerkbegeleiding voor kinderen van de lagere school in de bibliotheek van Geel. Het project is een samenwerking tussen de bibliotheek, de dienst gelijke kansen en studenten van de opleiding Sociaal Werk van de Thomas More Hogeschool in Geel.

enkele uren ervaring

Anderhalf jaar geleden was ik een keer gaan helpen in een plaatselijke bib vlakbij de universiteit. Dat beviel niet zo. De enige opdracht toen was het sorteren van fictieboeken. Andere taken werden als 'te moeilijk' bestempeld. Maar al gauw gaf ik een leerling advies over wetenschappelijke tijdschriften voor een schoolwerk, vonden cd's en non-fictie hun weg terug en had ik nieuwe kinderboeken uitgekozen voor de displays. Het was sterker dan mezelf. Daarna stapelde het echte werk zich op en raakte het vrijwilligerswerk in verval. Dat was niet eens zo jammer.

Een klein jaar later volgden sollicitaties als educatief medewerker, een functie die meer bij mijn interesses aansloot. Toen het duidelijk werd dat het me aan ervaring en kennis ontbrak, werd het idee tijdelijk gearchiveerd. Tot een lumineus idee zich plantte: de clou zit niet in het wachten op een (perfecte) job, maar je vindt ze door zelf mogelijkheden te creëren. (Dat het tegelijk mijn queeste* nieuw leven in kon blazen, betrof een handig toeval). En zo wezen pijlen de weg naar Geel.

*Bewijzen aan een ex-collega dat werken in een bibliotheek niet slaapverwekkend noch levensbedreigend saai is.

boeken bibliotheek


psycholoog in de bib

Tussen maart en midden mei zetten vijf enthousiaste studenten Sociaal Werk hun schouders onder het schoolproject. Zij coördineerden de werking plus communicatie en verzorgden samen met enkele lieftallige vrijwilligers zeven sessies van huiswerkbegeleiding. Ik mocht ouders mini-rondleidingen geven, praatte met mama's die Nederlands leerden en hielp kleuters boekjes uitkiezen. Het uitdelen van advies en tips leverde de nota 'Liese biedt veel ondersteuning' op in een verslag. Schouderklopje aan mezelf.

Op enkele weken tijd werd 'juf in de bib' een plaats waar ouders en kinderen warmte en (bijna) een tweede thuis vonden (en dat was niet enkel te danken aan de overheerlijke en memorabele koffie** die ik zette).

**Buiten die ene keer toen ik een koffiefilter vergat. We gaan daar niet over uitweiden.

wat je aandacht geeft, groeit

Door te luisteren naar mijn gevoel en dat als kompas te hanteren, was het resultaat enkel zonneschijn en regenbogen. Af en toe gedachten uitschakelen loont!

Bijna exact een jaar geleden diende ik mijn ontslag in. Hoewel de hoop en verwachtingen van toen schreeuwden om een duidelijke, nieuwe en succesvolle invulling een jaar later, viel er geen back-up plan te bespeuren. Wat nu precies het plan is, daar is nog steeds geen klaar antwoord voor. Misschien is het net in die twijfel waar ettelijke zekerheid schuilt. Het antwoord bestaat niet.

Mijn ontslagjubileum vierde ik woensdag met mijn collega's in Leuven met een ijsje. Want die sprong in het diepe van weleer had me nu bij hen gebracht. En dat konden we alleen maar toejuichen.

laat een reactie achter

  1. Knap dat je je tijd neemt. Ik heb nog geen plan B na bijna 3 jaar thuis na een ernstige burnout boreout. Heb 30 jaar met plezier les gegeven en weet het nu niet meer.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kan me inbeelden dat het, na lange tijd je ziel ergens in te leggen, geen sinecure is. Ik vind het dan weer knap dat je zoveel blogt! En bedankt, al blijft het toch steeds zoeken, het ultieme plan B is mij ook (nog) steeds onbekend. Het is gaandeweg trial en error aanvaarden, en soms pakt dat positief uit :)

    BeantwoordenVerwijderen

je reactie wordt weldra verwerkt

LEVE MAANDAG!. * BLOG DESIGN BY Labinastudio.