16.3.17

project job: klantendienst, klachtendienst

Het is bijna maandagmiddag en honderden e-mails staan on hold, bevroren in de tijd.
Ik staar naar mijn scherm en wacht nu al meer dan 30 minuten. Hoera aan oeroude systemen!

Mijn blik dwaalt van Outlook naar een collega, die telefonisch klanten te woord staat. Een gedachte zweeft voorbij, niet de eerste keer. Ik probeer ze weg te wuiven, tevergeefs. Wat doe ik hier in godsnaam?

IT-helpdesk

de klantendienst
In oktober 2016 zocht een firma gespecialiseerd in diepvrieswaren een administratief medewerker en ze vonden... mij. De betrokken uitzendconsulente bleek bij te klussen als vrije vertaler. Zo verwees 'administratief medewerker’ eigenlijk naar klachten...klantendienstmedewerker.

Een klein team van lieve dames verwelkomde me met open armen. Het geluk luurde meteen om de hoek: de beoordeling van potentiële leveranciers stond op het menu. Betaald worden om verschillende ijssoorten te proeven, hemels! Dit zat wel snor, een meevaller. Vrienden en familie konden weer op beide oren slapen.

Tot zover confetti en pret. Op maandagen viel geen plezier te bespeuren, enkel bandwerk.
Alle correspondentie uit de mailbox kwam terecht bij de betrokken filialen via veelvuldige forwards. Qua timemanagement waren hier geen lessen te leren.

over naar een reconstructie: wat bracht me aan het wankelen? 
1. brave burgers
Brave, soms wanhopige, burgers die niet langer klant wilden zijn. Ze waren met velen.

2. het e-mailverkeer
- lyrische boodschappen zoals 'laat mij gerust K*KKERS!' waren niet ongebruikelijk
- dochters stuurden kwade berichten: laat de oude, goedwillende vaders en moeders met rust

3. de werkwijze
Het dossier van mensen die geen klant meer wilden zijn, werd niet (snel) aangepast. Volledige dossiers mochten niet geschrapt, hooguit de eerstvolgende levering. Dat was het beleid. Het kon maanden duren vooraleer men handelde, als dat al gebeurde.

4. de callcenters
Naast ons prachtteam werd beroep gedaan op callcenters buiten België. Klachten waren niet ongewoon. Mensen werden telefonisch lastiggevallen, gestalkt bijna.

De firma afficheerde een economisch gezonde omgeving, maar dit rook naar onjuistheid.
Dus verlengde ik mijn weekcontracten niet. 
Ben ik verwend? Het is een gedachte die ook om aandacht knokt in mijn hoofd. Een buffet aan keuze lonkt, vrijheid-blijheid. De levensverwachting scheerde nog nooit zo'n hoge toppen. Toch, de vlakke stempel 'luxe' lijkt me té kort door de bocht. Zo vallen jobs niet uit de lucht. En mensen vallen uit door burnout, boreout,... Mijn succesformule is betekenisvol werk dat bij me past. Anders blijf ik een pijnlijk gemis dragen. Dat heeft te maken met hoe ik in elkaar zit als persoon en valt niet te vereenzelvigen met tijdsgeesten of generaties.

Aan wijze levenslessen geen gebrek. Het werd een keuze zonder spijt: Niet veel later legde ik met veel zenuwen én succes testen af bij een universiteit die niet mijn vorige werkgever was. 

Geen opmerkingen

Een reactie plaatsen

je reactie wordt weldra verwerkt, gebruik 'naam/url' voor een link naar je blog/website. vink 'melding sturen' aan om een melding te krijgen bij vervolgreacties.

LEVE MAANDAG!. * BLOG DESIGN BY Labinastudio.