20.10.17

het wordt spectaculair, beloofd - zita theunynck

'Dit is het verhaal van twee mensen. Het is een liefdesverhaal. En het is er geen'  is wat je leest op de achterflap van Het wordt spectaculair, beloofd

Doet het ook jou denken aan (500) days of summer? 'This is a story of boy meets girl, but you should know upfront, this is not a love story.'  Dat deed me naar het boek grijpen want die film doet je in honderden stukken afbrokkelen en weer aaneenlijmen, een beetje zoals deze historie. Die gedachte blijk ik te delen met de auteur van het boek, Zita Theunynck. De film en bovenvermelde voice-over inspireerden haar tot het schrijven van deze debuutroman. Het leven weet mooi in de plooi te vallen.

Het wordt spectaculair, beloofd Zita Theunynck

het verhaal 

We volgen Leonard en Anna, twee jonge twintigers. Hun (niet-)liefdesverhaal speelt zich af tijdens een zomer in Antwerpen. Het boek vangt aan met het einde, waarbij Anna een boek vol brieven verliest op de trein. 23 brieven van hem, gericht aan haar. Daarna gaan we terug in de tijd, beginnend bij hun eerste ontmoeting. 

psychologie in boek

Ik herkende veel van mezelf in Anna, hoewel ik het moeilijk vond om haar volledig in mijn hart te nestelen als personage. Dat omdat ze ook heel erg van me verschilt. Mensen die op jou lijken, vind je vaker sympathieker, aldus de heilige psychologie. Misschien omdat niemand zo sterk verandert, en het dus veilig is om te opteren voor eenheidsworst? Het is sterker dan jezelf. Of beter, jij bent het.

wat ik ervan vond

Het verhaal is gestut op dialogen, brieven en veel humor. De rare bochten in gesprekken, ideeΓ«n en gedachten net als de geschreven boodschappen lieten me thuis voelen. We haakten in en wandelden zij aan zij verder. Alleen was het soms een grillig pad die slechts vluchtige inkijken bood waardoor verbinding miste voor me - het gevoel volledig meegezogen te zijn met een vertelling of persoon ontbrak.

Na 15,90% lezen vielen voor mij de puzzelstukken in elkaar. Het is een gekke gewoonte van me te noteren wanneer het plot door te hebben, als een mini-wedstrijd met mezelf. Een eigenschap die me heel erg trots maakt. En ook eentje om zo snel mogelijk kwijt te spelen. Ik ben immens jaloers op iedereen die met grote ogen en verbazing naar het scherm kijkt/met ingehouden adem de laatste bladzijden omslaat, wanneer de slechterik of het plot zich onthult. Hopelijk ben jij zo iemand en kan je gewoon genieten, verbazen. Met dit vertelsel dan wel elders.

16.10.17

batterijen opladen en katten tekenen

Wel, zoals jullie allemaal gelezen hebben was het een klotezooi. Thuis, in mijn drie bladzijden, hier en bij Frouke luchtte ik mijn hart. Intussen gaat het gelukkig wat beter. Afgelopen week sliep ik 's avonds negen uur Γ©n op de trein en soms zelfs overdag - niet tijdens het werk, even voor de goede orde.

Wanneer ik niet sliep, was het (buiten rustig werken) pannenkoeken eten met mijn nichtje, veel wandelen en uitwaaien, op mini-avontuur naar Nederland gaan en thuis samen naar Gilmore Girls beginnen kijken. Verder leerde ik drie dingen bij uit deze baalperiode om vandaag met jullie te delen.
Plechtige belofte dat jullie er minimum van zullen glimlachen, hier schuilt geen triestigheid!

katten tekenen dag 1
Katten tekenen, dag 1


9.10.17

het einde van mijn contract

Vanaf 1 januari 2018 is er op mijn werk aan de KU Leuven nog ruimte voor 100%. Er vallen geen nieuwe projecten te rapen, maar ook besparingen door samenwerking met een nieuwe partner spelen mee. Vlakbij de Erasmustuin werken nu nog twee sympathieke dames in totaal voor 150%. De ene heeft koffie als redmiddel in de ochtend en wil er graag blijven. De andere hoopt op elke dag tiramisu in de koelkast en durft nu eindelijk te vertrekken.

bureauwerk

6.10.17

lezen over andermans leven

Iedere vrijdag om de twee weken vind je hier iets over een boek of een film. Momenteel ben ik verschillende verhalen tegelijk aan het lezen maar nog niets is afgerond. Verder heb ik een aantal films gezien, maar ze vielen wat tegen. Zo leek me What happened to monday gezien de titel hier perfect te passen, maar het is geen aanrader.

Vandaag is ook een beetje een luie dag. Misschien heb ik zelfs met een luie week te maken.
Ik ga dat nu vermommen door te zeggen: vandaag kan je lezen over andermans nieuw begin!
Vier vrouwen die helemaal anders dan elkaar (en mij) schrijven, maar dat maakt het leuk om te delen, toch? En zo vermoeden jullie helemaal niets.

2.10.17

spijt en hoe de juiste keuze maken

 43% van de Vlamingen zou aangeven dat, als de kans zich aanbiedt, ze een (heel) aantal zaken anders zouden aanpakken. Wat zou kunnen zijn kan je ondernestelen in warme nostalgie maar kan tegelijkertijd ook heel grauw aanvoelen. Hoe kan je nu van zulke wrevel bijleren, of zelfs voorkomen? 


LEVE MAANDAG!. * BLOG DESIGN BY Labinastudio.